فصل نوزدهم اندر مفردان و برگ و ساز و زينت ايشان 1 - دويست مرد بايد بر درگاه كه ايشان را مفردان گويند ، مردان گزيده هم بديدار و قدنيكو و هم به مردى و دلاورى تمام . از اين جمله صد خراسانى و صد ديلم كه در حضر و سفر از خدمت غايب نباشند و هميشه بر درگاه باشند و ايشان را لباسهاى نيكو بود . و دويست دست سلاح ايشان را ساخته كنند و بوقت بايشان مىدهند و بوقت بازمىستانند . از اين سلاح بيست حمايل بزر و سپر بزر بايد كه باشد و صد و « 1 » هشتاد حمايل بسيم و سپر « 2 » بسيم و نيزه‌هاى رمح « 3 » 37 . و ايشان را جامگى گران و تمام بايد كه باشد و اجرى روان . و هر پنجاه مرد را نقيبى بود كه احوال ايشان مىدانند و ايشان را خدمت مىفرمايند . و همه سوار بايد كه باشند و با برگ تا اگر وقتى مهمّى پيش آيد آنچه بديشان تعلّق دارد فرونمانند . 2 - و همواره چهار هزار مرد پياده را بايد كه نام در ديوان بود از هر جنس هزار مرد گزيده خاص پادشاه باشند [ 58 a ] و سه هزار مرد در خيل اميران و سپاه‌سالاران لشكر باشند تا بوقت مهمّ به كار آيند .

--> ( 1 ) - و - N ( 2 ) - سپر هم P : سبرديكر C : صبر N ( 3 ) - خطى PBK : رمح ( ؟ ) C - : N